همان باشد كه نقيض باطل است ، پس هر چه كه حق است با اهل بيت است كه هر گاه بين اهل بيت و غير آن‌ها به طور مطلق در هر مقوله‌اى ، مقابله‌اى پيش آيد ، آن طرف باطل و حق ، همين جاست . و اگر مراد از كلمه حق مصاديق حق باشد كه خدا ، قرآن و دين باشد باز حق در اهل بيت عليهم السلام مستقر خواهد بود . گفتنى است كه كلمه « فيكم » در اين جا همانند « في » در آيهء مباركهء مودّت نكته‌اى دارد ، آن جا كه مىفرمايد : « قُلْ لاأَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » ؛ « 1 » بگو : من هيچ مزدى از شما در برابر رسالتم نمىخواهم مگر اين كه به اهل بيتم محبّت بورزيد . يعنى حق در اين جا مستقر است و محلش اين جاست و اين جا قرار داده شده . روزى كه قضايا بر دو قسم ، حق و باطل تقسيم شد حق ، در اين جا قرار داده شد . امّ سلمه گفت : پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمودند : و من تركه ترك الحق ، عهداً معهوداً قبل يومه هذا . بنابراين ، فقط بحث جنگ على عليه السلام و معاويه و يا غصب ابوبكر و سقيفه نيست ؛ بلكه چنين چيزى از اول اين گونه مقرر و تمام شده است . از اين رو كه در كتاب‌هاى شيعه و سنّى آمده است كه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله به على مرتضى عليه السلام فرمود : والإيمان مخالطٌ لحمك ودمك كما خالَطَ لحمي ودمي ؛ « 2 »

--> ( 1 ) . سوره شورى ( 42 ) : آيه 23 ( 2 ) . الأمالى ، شيخ صدوق : 157 ، حديث 150 ، الغارات : 1 / 62 ، مناقب الامام اميرالمؤمنين عليه السلام : 1 / 251 و 266 ، بشارة المصطفى : 246 ، حديث 35 ، كشف الغمه : 1 / 291 ، المسترشد : 620 ، حديث 288 ، المحتضر : 96 ، حديث 199 ، بحار الأنوار : 38 / 248 و 65 / 137 ، حديث 75 ، المناقب ، خوارزمى : 129 ، ينابيع المودّه : 1 / 200 و 201