حق يعنى چه ؟ حق در لغت عرب به معناى ثبوت ، استحكام ، صحّت و مطابقت است . راغب اصفهانى در معناى واژهء « حق » مىنويسد : أصل الحق المطابقة والموافقة . « 1 » در منابع ديگر لغوى آمده است : وهو يدلّ على إحكام الشيء وصحّته ، فالحق نقيض الباطل . « 2 » در علم فقه در كتاب بيع يكى از مسائل مقدّماتى مورد بحث اين است كه : ما هو الحق ؟ روشن است كه ما در شريعت حقوق و احكامى داريم ، فرق بين حكم و حق چيست ؟ اين بحث مفصّلى دارد . از طرف ديگر ، يكى از اسماء خداوند متعال « الحق » است . بنابراين ، هر آن چه كه ثابت باشد و هيچ شكى در آن راه نداشته باشد ، ما از آن به « حق » تعبير مىكنيم و شهادت مىدهيم . براى نمونه مىگوييم : إنّ الموت حق والبعث حق والجنة حق والنار حق . ما به اين امور ثابت شهادت مىدهيم ، نمىشود در اين امور تشكيك كرد تا چه رسد به انكار . از سوى ديگر ، « حق » نقيض « باطل » است ، شىء زائل را باطل مىگويند . در كتاب العين آمده است : الحق نقيض الباطل . « 3 »

--> ( 1 ) . المفردات فى غريب القرآن : 125 ، تاج العروس : 6 / 315 ( 2 ) . معجم مقائيس اللغه : 2 / 16 ( 3 ) . كتاب العين : 3 / 6