اين‌ها كسانى بودند كه خوب قرآن مىخواندند ، عبادت مىكردند و نمازهاى با خضوع و خشوع به جا مىآورند . در روايتى آمده است : روزى پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله در جمع اصحاب در مسجد نشسته بودند ، در اين حال شخصى وارد شد و به آن‌ها سلام نكرد و گذشت و آن طرف مسجد به نماز ايستاد . حضرت فرمودند : چه كسى بلند مىشود او را به قتل برساند ؟ ابوبكر گفت : من اى رسول خدا ! وقتى دست به شمشير برد ، ديد كه آن مرد مشغول نماز است ؛ چه نماز با خشوعى ! گفت : عجب ، كسى كه چنين نماز مىخواند من او را به قتل برسانم ؟ آن گاه برگشت . دوباره پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود : چه كسى مىرود اين شخص را به قتل برساند ؟ ! عمر گفت : من اى رسول خدا ! او چون اولى رفت و ديد نماز مىخواند و او را به قتل نرساند . پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله براى بار سوم فرمودند : چه كسى او را به قتل مىرساند ؟ امير مؤمنان على عليه السلام فرمودند : من اى رسول خدا ! پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله فرمودند : أنت إن أدركته ؛ اين كار توست به شرطى كه او را پيدا كنى . وقتى حضرت على عليه السلام رفت ، او رفته بود . حضرت فرمودند :