چنين نباشد ؟ ! قرآن كريم مىفرمايد : « أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ » ؛ « 1 » آيا مردم را به نيكى دعوت مىكنيد ، ولى خودتان را فراموش مىنماييد ؟ اين ، شدنى نيست . پس وقتى چنين معنايى در ائمّه عليهم السلام وجود داشته باشد كه ما نمىتوانيم آن را درك بكنيم ، پس منظور از معروف همان امام است و كسى كه با امامت مخالف مىشود منكَر خواهد بود . به عبارت ديگر ، به قرينه تقابل ، معروف همان پيامبر است ، كسى كه با او مخالف است منكَر خواهد شد . يعنى معروف در اعلا مراتب خود تجسّم در وجود پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله و امام مىيابد و معلوم مىشود كه آمران به معروف و ناهيان از منكر به معناى حقيقى و تام پيامبر اكرم و ائمّه اطهار عليهم السلام هستند و اين معنا در نزد غير معصومين نخواهد بود . البته آن چه ذكر مىكنيم به معناى سقوط امر به معروف و نهى از منكر از ديگر مردمان نيست ؛ بلكه وظيفهء هر فرد مكلّف است كه به قدر توان ، وسع و تشخيص خود به معروف امر و از منكر نهى كند . خداوند متعال در آيهء مباركه مىفرمايد : « كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ » ؛ « 2 » شما بهترين امّتى هستيد كه به خاطر انسان‌ها آفريده شده‌ايد ، چرا كه به نيكىها امر مىكنيد و از زشتىها باز مىداريد .

--> ( 1 ) . سوره بقره ( 2 ) : آيه 44 ( 2 ) . سوره آل عمران ( 3 ) : آيه 110