در قرائت ائمّه عليهم السلام « كنتم خير أئمّةٍ » « 1 » آمده است . البته واقع هم همين است ، گرچه فرموده‌اند : « إقرؤوا كما يقرءُ الناس » « 2 » امّا معناى آيه همان است كه گذشت ، و گرنه چگونه هر فرد از افراد اين امّت مىتوانند طبق آن معنا ، آمر به معروف و ناهى از منكر باشند ؟ كسانى كه آن همه انواع و اقسام ظلم‌ها كردند و مىكنند و آن همه گناه‌ها مرتكب مىشوند مگر غير از اين امّت هستند ؟ البته ما در مباحث ديگر به اقرار بزرگان اهل سنّت ؛ هم‌چون فخر رازى طبق اين قرائت ، آيه را طور ديگرى معنا كرده‌ايم . « 3 » خلاصه اين معنا از خصائص پيامبر اكرم و ائمّه اطهار صلوات اللَّه عليهم أجمعين است كه در زيارات ، يكى از شهادت‌هايى كه دربارهء آن بزرگواران داده مىشود اين است كه امر به معروف و نهى از منكر كرديد ؛ چرا كه بايد خصوصيتى باشد ، و گرنه هر مسلمانى به سهم خود امر به معروف و نهى از منكر مىكند . جهادگران حقيقى وَجاهَدْتُمْ فِى اللَّهِ حَقَّ جِهادِه ؛ و در راه خدا به شايستگى و به حقيقت جهاد كرديد . غالباً فرازهاى زيارت جامعه پيش از روايات ، به آيات قرآن مجيد ناظر است ، از

--> ( 1 ) . تفسير العياشى : 1 / 195 ، حديث 129 ، بحار الأنوار : 24 / 153 ، حديث 2 ( 2 ) . بصائرالدرجات : 213 ، الكافى : 2 / 633 ، حديث 23 ، بحار الأنوار : 89 / 88 ، حديث 28 . در اين منابع آمده است : سالم بن أبي سلمه گويد : قرء رجل على أبي عبداللَّه عليه السلام وأنا أسمع حروفاً من القرآن ليس على ما يقرأها الناس . فقال أبو عبداللَّه عليه السلام : مه ، مه ، كف عن هذه القرائة . اقرء كما يقرأ الناس حتى يقوم القائم ؛ فإذا قام فقرأ كتاب اللَّه على حدّه واخرج المصحف الّذي كتبه علي عليه السلام . . . ( 3 ) . ر . ك : تفسير فخر رازى : 8 / 190