ائمّه عليهم السلام زكات را به تعليم آن و بيان احكام آن حفظ كردند . احتمال دوم . مراد از پرداخت زكات اين است كه حقوق فقراى مؤمن را رعايت كردند و زكات را به آن‌ها رساندند . به سخن ديگر ، آن گاه كه مردم زكوات را در اختيار ائمّه عليهم السلام مىگذاشتند تا در موارد خود مصرف شود ، آن طورى كه بايد ائمّه عليهم السلام عمل مىكردند . اين احتمال يكى از امتيازات ائمّه عليهم السلام و امامان بر حق در مقابل امامان ضلال و گمراهى مىباشد كه ديگران اموال و حقوق شرعى را در موارد آن به مصرف نرساندند و تصرّفات خلاف شرع كردند . احتمال سوم . زكات به معناى عام اخذ شود ؛ يعنى امتياز ائمّه عليهم السلام از مردم در مورد زكات اين بوده كه آن بزرگواران همهء اقسام زكات را ايتاء مىكردند . با استفاده از روايات ، زكات چند قسم است : 1 . زكات مال . احكام اين زكات و نصاب‌ها و خصوصيّات آن در فقه ذكر شده است . 2 . زكات مقام و جاه و آبرو و حيثيت . 3 . زكات علم . در حديثى آمده كه امير مؤمنان على عليه السلام فرمود : زكات العلم نشره ، زكات الجاه بذله ، زكات المال الإفضال ، زكات القدرة الإنصاف . . . . « 1 » ائمّه عليهم السلام به تمام معانى زكات ، ايتاء زكات كردند . زكات مال معلوم است . زكات مقام ، جاه و منزلت به اين است كه انسان وساطت كند و براى قضاى حوائج

--> ( 1 ) . بحار الأنوار : 93 / 136 به نقل از عدّة الداعى : 63 ، مستدرك الوسائل : 7 / 46 ، حديث 6 به نقل از غرر الحكم : 424