باشد ، آن جا كه مىفرمايد : « الَّذينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي اْلأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَآتَوُا الزَّكاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَلِلَّهِ عاقِبَةُ اْلأُمُورِ » ؛ « 1 » كسانى كه هر گاه در زمين به آن‌ها قدرت ببخشيم ، نماز را برپا مىدارند و زكات را ادا مىكنند و امر به معروف و نهى از منكر مىنمايند و پايان همهء كارها از آنِ خداست . آرى ، اينان كسانى هستند كه هر گاه ما به آن‌ها در روى زمين مكنت ، قدرت و بسط يد ، نفوذ كلمه و سلطنت بدهيم نماز را اقامه خواهند كرد ، زكات را خواهند پرداخت و امر به معروف و نهى از منكر خواهند كرد . امامت از ناحيهء خداوند متعال است ، كسى كه به رياست الاهى و امامت منصوب شد از وظايف يا از شرايط امامت و يا از اوصاف امام است كه اين چنين بايد باشد . از اين روست كه به ائمّه عليهم السلام خطاب مىكنيم و مىگوييم : شما نماز را اقامه كرديد ، زكات را پرداختيد و به معروف امر كرديد . در خصوص ايتاء زكات چند احتمال وجود دارد : طبق روايات ، برخى از ائمّه عليهم السلام زمين زراعى داشتند و غلّاتى برداشت مىكردند و مانند ديگر مسلمانان زكات مىدادند . احتمالات ديگر چنين است : احتمال اول . ائمّه عليهم السلام هم چنانى كه اقامهء نماز مىكردند به همان شرحى كه گذشت ايتاء زكات نيز مىكردند ؛ يعنى احكام زكات را تعليم نمودند ، مردم را بر دادن زكات واداشتند و آن احكام را از هر گونه تغيير ، تبديل و تحريفى توسّط منافقان حفظ كردند و نگذاشتند تصرّفى واقع شود ، چون زكات مثل نماز ، نشانهء دين است . پس

--> ( 1 ) . سوره حج ( 22 ) : آيه 41