والبخل والتبذير . . . ؛ « 1 » از ظاهر آيه اين گونه استفاده مىشود كه آن چيزى كه عصمت به وسيله آن تحقق مىيابد و شخص معصوم به واسطه آن از معصيت و خطا منع مىشود نوعى از علم است . به عبارت ديگر ، علم مانع از گمراهى و ضلالت است ؛ همانطور كه ديگر اخلاق پسنديده مانند شجاعت ، عفت ، سخاوت كه هر يك صورتى است علمى كه در نفس صاحبش رسوخ كرده و باعث مىشود آثار آن در خارج بروز كند . و از طرفى نيز مانع مىشود از اين كه صاحبش به ضد آن صفات نيكو متصف شود ، مانند آثار ترس و تهور ، كسالت ، شره ، خساست ، تبذير و . . . . زرقانى مالكى در شرح المواهب اللدنيه درباره پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله چنين مىنويسد : إنّه معصوم من الذنوب ، بعد النبوّة وقبلها ، كبيرها وصغيرها ، وعمدها وسهوها على الأصح ؛ همانا پيامبر قبل از نبوّت و پس از آن ، از گناهان بزرگ و كوچك و عمدى و سهوى ، بنابر قول صحيح‌تر معصوم است . وى به نقل از حافظ سبكى مىنويسد : أجمعت الأمّة على عصمة الأنبياء في ما يتعلّق بالتبليغ وغيره ، من الكبائر والصغائر ، الخسة أو الخسيسة ، والمداومة على الصغائر ، وفيصغائر لا تحط من رتبتهم خلاف . . . ؛ « 2 » امّت بر اين امر اتّفاق نظر دارند كه پيامبران در امر تبليغ و غير تبليغ معصوم هستند ؛

--> ( 1 ) . تفسير الميزان : 5 / 78 ( 2 ) . شرح المواهب اللدنيه : 5 / 314