از گناهان كبيره و صغيره و مداومت بر گناهان صغيره و در اين كه گناهان صغيره مقام آنان را پايين مىآورد يا نه اختلاف است . . . . بررسى حقيقت عصمت در بررسى حقيقت عصمت چند مطلب قابل توجّه است : مطلب يكم . معصوم از چه چيزى ؟ بنابر آن چه از عبارات زيارت جامعه بيان كرديم معلوم مىشود كه معصوم ، نه فقط از معصيت ، معصوم است ؛ بلكه از سهو ، اشتباه و خطا نيز عصمت دارد ؛ چرا كه اگر براى معصوم احتمال اين قضايا را بدهيم نمىتواند حجّت و هادى باشد . ممكن است به راهى هدايت كند ، چيزى را تعليم نمايد ، آيه‌اى را تفسير كند و حقايقى را بيان نمايد ، امّا از روى سهو ، اشتباه و فراموشى مطلبى را برعكس معنا بكند ، آيه‌اى را بر خلاف آن چه كه هست تفسير بكند ، و چنين كسى نمىتواند حجّت باشد كه خدا بر بنده احتجاج كند كه چرا به گفتهء اين شخص عمل نكردى ؟ مگر اين پيامبر و رسول من نبود ؟ مگر اين شخص ، امام و منصوب از جانب من نبود ؟ بنده مىتواند بگويد : من احتمال دادم در چيزى كه گفته بود اشتباه كرده ، از اين رو عمل نكردم . اگر چنين باشد حجّت خداوند متعال تمام نمىشود و دو آيه « قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبالِغَةُ » ؛ « 1 » « بگو : دليل روشن و رسا از آنِ خداست » و « لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ » ؛ « 2 » « تا بعد از آمدن آن پيامبران حجّتى براى مردم باقى نماند » تمام نخواهد شد . بنابراين ، حجّت خدا بايد از خطا ، سهو و نسيان نيز معصوم باشد ، كه اگر بنده امر او را امتثال نكرد و به او اقتدا و تأسّى ننمود به مورد احتجاج ملزم باشد و عذرى

--> ( 1 ) . سوره انعام ( 6 ) : آيه 149 ( 2 ) . سوره نساء ( 4 ) : آيه 165