و گاهى مستقيم به خود خداوند متعال اضافه شده است ، آن جا كه مىفرمايد : « فَأَرْسَلْنا إِلَيْها رُوحَنا فَتَمَثَّلَ لَها بَشَرًا سَوِيًّا » ؛ « 1 » ما روح خود را به سوى او فرستاديم و به صورت انسانى بىعيب و نقص ( بر مريم ) ظاهر شد . حال بايد تحقيق شود كه « روح » در اين دو آيه يكى است ؟ و آيا همان « روح القدس » است يا نه ؟ در زيارت جامعه مىخوانيم : « وأيّدكم بروحه » نه « أيّدكم بروحٍ منه » نه « أيّدكم بروح القدس » يا « الروح الأمين » . اين تعبيرات قرآنى بايد در جاى خود براى اهلش مورد بحث و تحقيق قرار بگيرد كه اضافه روح به خداوند يا به ضمير تأثير خاصّى دارد و فرق مىكند ؟ همين مقدار مسلّم است كه ائمّه عليهم السلام به آن ملك عظيم مقرّب مؤيّد هستند كه به اين معنا در رواياتى كه در بصائرالدرجات و اصول كافى آمده كاملًا تصريح شده است . « 2 » در نهج البلاغه اميرالمؤمنين عليه السلام در وصف پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله مىفرمايد : ولقد قرن اللَّه به صلى اللَّه عليه وآله من لدن أن كان فطيماً أعظم ملك من ملائكته يسلك به طريق المكارم ومحاسن أخلاق العالم ليله ونهاره ولقد كنت اتّبعه اتّباع الفصيل أثر أمّه ، يرفع لي في كلِّ يومٍ من أخلاقه علماً ويأمرني بالاقتداء به ؛ « 3 »

--> ( 1 ) . سوره مريم ( 19 ) : آيه 17 ( 2 ) . بصائرالدرجات : 471 - 476 ، الكافى : 1 / 271 - 274 ( 3 ) . نهج البلاغه : 2 / 157 ( در ضمن خطبه قاصعه ) ، بحار الأنوار : 14 / 475 . در اين منبع آمده است : « علماً من أخلاقه »