همانا خداوند بزرگ‌ترين فرشته خود را مأمور تربيت پيامبر صلى اللَّه عليه وآله كرد تا شب و روز او را به راه‌هاى بزرگوارى و راستى و اخلاق نيكو هدايت نمايد و من نيز همواره با پيامبر بودم به مانند فرزندى كه با مادر است . پيامبر هر روز از اخلاق خويش به من تعليم مىداد و من نيز همواره از وى پيروى مىنمودم . به تعبير ما ، از همان به دو زندگى سُكّان پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله در دست اين ملك ؛ بزرگ‌ترين فرشته بوده است و اين با اختيار رسول اللَّه منافات ندارد . در اين صورت دقيقاً جميع حركات و سكنات و افعال ، اقوال و همهء شئونات پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله زير نظر اين ملك بوده است . پس بنا به فرمايش امير المؤمنين عليه السلام ، در آن زمان كه امور در دست پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله بوده و اميرالمؤمنين فردى از افراد امّت و شاگرد رسول اللَّه بودند ، اين سكّانى كه در دست آن ملك بوده تنها براى رسول اللَّه نبوده ؛ بلكه اميرالمؤمنين عليه السلام نيز بوده ، چون اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : من همواره از او پيروى مىكردم . علاوه بر اين روايات ، در اصول كافى از جمله آن چه در ذيل آيهء مباركهء « وَكَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحًا مِنْ أَمْرِنا ما كُنْتَ تَدْري مَا الْكِتابُ وَلَا اْلإيمانُ » ؛ « 1 » « همين طور بر تو نيز روحى را به فرمان خويش امر نموديم و تا پيش از آن نمىدانستى كه كتاب و ايمان چيست » وارد شده است كه امام صادق عليه السلام فرمود : خلقٌ من خلق اللَّه عزّ وجلّ أعظم من جبرئيل و ميكائيل ، كان مع رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله يخبره ويسدّده وهو مع الأئمّة من بعده ؛ « 2 »

--> ( 1 ) . سوره شورى ( 42 ) : آيه 52 ( 2 ) . الكافى : 1 / 273 ، حديث 1 ، بحار الأنوار : 18 / 264 ، حديث 22