السيد علي الحسيني الميلاني

130

با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى)

البته معجزه هميشه براى دعوت به ايمان ، هدايت ، رساندن به كمال مطلوب ، باز داشتن از گمراهى و نجات دادن از ضلالت است . از اين روست كه در داستان موسى عليه السلام آمده كه به آن حضرت خطاب شد : « اسْلُكْ يَدَكَ في جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ وَاضْمُمْ إِلَيْكَ جَناحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذانِكَ بُرْهانانِ مِنْ رَبِّكَ إِلى فِرْعَوْنَ وَمَلَائِهِ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْمًا فاسِقينَ » ؛ « 1 » دستت را در گريبان خود فرو بر و هنگامى كه خارج مىشود سفيد و درخشنده است بدون عيب و نقص دست‌هايت را بر سينه‌ات بگذار تا ترس و وحشت از تو دور شود . اين دو ( معجزه عصا و يد بيضاء ) دو برهان روشن از جانب پروردگارت به سوى فرعون و اطرافيان اوست و آنان قوم فاسقى هستند . و محتمل است كه مراد اسم اعظم باشد كه به ائمّه عليهم السلام اختصاص دارد و موجب افضليّت آنان از همهء عالميان گرديده ، در برخى از دعاها آمده : وباسمك الّذي جعلته عندهم و به خصصتهم دون العالمين و به أبنتهم وأَبَنتَ فضلهم من فضل العالمين ، حتّى فاق فضلهم فضلَ العالمين جميعاً . به هر تقدير ، اين جمله از زيارت جامعه از دلايل افضليّت رسول اللَّه و ائمّه عليهم السلام و تقدّمشان بر همهء عالميان مىباشد ، كه البته لفظ « عالميان » همهء مقرّبان درگاه حق تعالى را شامل است .

--> ( 1 ) . سوره قصص ( 28 ) : آيه 32