صورت متفرّق در جايى بگذارد ، اين كار فقط اصطفاء است . پس اجتباء همان جمع بر طريق اصطفاء خواهد بود . اين دقّت‌ها ، هم براى فهم قرآن مجيد ، هم براى فهم حديث و هم براى فهم عبارات زيارت جامعه ، ضمن فهم معانى لغات ، مفيد است . خداوند متعال مىفرمايد : « فَاجْتَباهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصَّالِحينَ » ؛ « 1 » خداوند متعال او را برگزيد و از صالحان قرار داد . راغب اصفهانى در ادامه مىگويد : واجتباءُ اللَّه العبد تخصيصهُ إيّاه بفيضٍ إلهيٍّ يتحصّلُ له منه - ( يعني من الفيض ) أنواع من النعم بلا سعي من العبد ، وذلك للأنبياء و بعض من يقاربهم من الصدّيقين والشهداء ؛ « 2 » اجتباء خداوند متعال عبدى را به اين است كه او را به يك فيض الاهى تخصيص مىدهد كه براى آن عبد از آن فيض انواع نعمت‌ها بدون كوشش از بنده حاصل مىشود و اين تخصيص از خداى سبحان براى پيامبران و كسانى كه در مرتبه به آن‌ها نزديكند از صدّيقان و شهيدان مىباشد . نكاتى ارزشمند در اين كلام راغب اصفهانى سه نكته وجود دارد : نكته يكم . آن گاه كه خداوند متعال عبدى از عباد خود را اجتباء مىكند به او عنايت خاصّه‌اى اختصاص مىدهد كه به بركت آن ، انواع نعمت‌ها براى آن عبد

--> ( 1 ) . سوره قلم ( 68 ) : آيه 50 ( 2 ) . المفردات فى غريب القرآن : 87 - 88