در ادامه آمده است : 18 - ثمّ رواه عن محمّد بن الريان ، عن حسّان بن إبراهيم ، عن سعيد بن مسروق ، عن يزيد بن حيّان ، عن زيد بن أرقم رضي اللَّه عنه ، فذكر الحديث بنحو ما تقدّم ، وفيه فقلت له : من أهل بيته نساؤه ؟ قال : لا ، وأيم اللَّه ، إنّ المرأة تكون مع الرجل العصر من الدهر ، ثمّ يطلّقها فترجع إلى أبيها وقومها ، أهل بيته أصله وعصبته الذين حُرموا الصدقة بعده . هكذا وقع في هذه الرواية ، والأولى أولى والأخذ بها أحرى . وهذه الثانية تحتمل أنه أراد تفسير الأهل المذكورين في الحديث الذى رواه ؛ « 1 » سپس مسلم همين حديث را به همين صورت از محمّد بن به كار بن ريّان ، از حسان بن ابراهيم ، از سعيد بن مسروق ، از يزيد بن حيان ، از زيد بن ارقم نقل مىكند ، با اين تفاوت كه در اين نقل آمده است : به زيد بن ارقم گفتم : آيا همسران پيامبر از اهل بيت ايشان هستند ؟ گفت : نه ، به خدا سوگند همسر در دوره‌اى از روزگار با مرد است ، سپس مرد او را طلاق مىدهد و او نزد پدرش باز مىگردد . اهل بيت پيامبر اصل ، ريشه و خويشان او هستند كه صدقه بعد از او بر ايشان حرام است . اينچنين در اين روايت آمده است ، ولى روايت نخست سزاوارتر و اخذ به آن شايسته‌تر است و احتمال دارد در اين روايت دوم ، تفسير اهل را كه در حديث او ذكر شده اراده كرده باشد . بسيار عجيب است ، در حالى كه براساس متون صريح روايات اهل تسنن ، عايشه اذعان و اعتراف دارد كه از اهل بيت پيامبر شمرده نمىشود و امّ سلمه

--> ( 1 ) . همان : 3 / 494 . هم‌چنين ر . ك : صحيح مسلم : 7 / 123 ؛ تفسير الآلوسي : 22 / 14 .