به خاطر دليل‌هاى عقلى و نقلى بسيار بر اين كه ارتكاب سهو در هر شرايطى [ از معصوم ] محال است . وى در كتاب التنبيه بالمعلوم نيز مىنويسد : علماء و فقهاء شيعه در بيشتر كتاب‌هاى فقهى و تمام كتاب‌هايى كه در اصول اعتقادات نوشته‌اند به اين مطلب تصريح مىكنند كه سهو در عبادات و غير آن به هر كيفيتى مردود است . « 1 » لازم است بدانيم كه اين صفات به پيشوايان شيعيان اختصاص ندارد ، بلكه انبياء گذشته و ملائكه نيز اين گونه‌اند . اگر كسى اين كلمات را دربارهء ائمه عليهم السلام غلوّ و زياده گويى بپندارد ، پس در مورد انبياء و ملائكه نيز بايد همين پندار را داشته باشد ، در حالى كه هرگز چنين نيست . اعتقاد به عصمت اختصاص به مكتب تشيّع ندارد ، بلكه عده‌اى از بزرگان اهل سنّت اعتقاد ما را پذيرفته‌اند ؛ « 2 » هر چند قول اين افراد خلاف مشهور اهل سنّت است . « 3 » عينى حنفى در عمدة القارى در اعتقادش پيرامون عصمت انبياء مىنويسد : مذهبى انّ الأنبياء معصومون من الكبائر والصغائر ، قبل النبوّة وبعدها . « 4 » در همين راستا ، صاحب مرقاة المفاتيح نيز از ابن حجر مىنويسد : فإنَّ الأصح المختار عند المحققين أنّ الأنبياء - صلوات اللَّه وسلامه عليهم - معصومون قبل النبوّة وبعدها من كبائر الذنوب وصغائر عمدها وسهوها . « 5 »

--> ( 1 ) . التنبيه بالمعلوم من البرهان على تنزيه المعصوم عن السهو والنسيان : 13 - 14 . ( 2 ) . شرح معانى الآثار : 4 / 289 . ( 3 ) . البته بايد توجه داشت كه ما در موضوعات اعتقادى توحيد ، عدل ، نبوت ، امامت و معاد به روايت و كلام علماء عامه ولو مختصر نيازى نداريم و اين كه گاهى به كلمات آنان اشاره مىكنيم ، به خاطر دفع شبهات و اثبات حقانيت مكتب اهل بيت عليهم السلام است . ( 4 ) . عمدة القاري : 18 / 9 . ( 5 ) . مرقاة المفاتيح شرح مشكاة المصابيح : 5 / 1720 ، شرح حديث 2482 .