زرقانى ، يكى از علماء بزرگ فرقهء مالكيّه در شرح خود بر كتاب موطّأ مالك مىنويسد : إنه معصوم من الذنوب بعد النبوة وقبلها وكبيرها وصغيرها وعمدها وسهوها على الأصح ، في ظاهره وباطنه ، سرّه وجهره ، جدّه ومزحه ورضاه وغضبه كيف ؟ وقد أجمع الصحب على اتباعه والتأسي به في كلّ ما يفعله ؛ « 1 » بر اساس قول صحيح ، پيامبر صلى اللَّه عليه وآله پس از نبوت و پيش از آن از گناهان كبيره و صغيره ، عمداً و يا سهواً ، در ظاهر و باطن ، خفا و آشكار ، در حالت جدى و شوخى و خشنودى و غضب . . . معصوم است . چگونه [ ممكن است او معصوم نباشد ] در حالى كه همه صحابه بر تبعيت از او و تأسى به او در تمام افعالش اجماع دارند ؟ نكاتى كه از كلام زرقانى استفاده مىشود : الف . تعبير « على الأصح » نشان‌گر آن است كه بعضى از علماء اهل سنّت معتقد به اين گفته نيستند ؛ ب . معصوم حتى در فكر و ذهن خود به فكر خلاف و انحراف نمىافتد ؛ ج . صحابهء رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله بر وجوب تبعيّت و تأسّى به ايشان به نحو اطلاق اجماع دارند و اين اجماع دليلى قطعى بر عصمت آن حضرت است ، زيرا اگر كم‌ترين احتمال اشتباه و سهو در قول يا فعل رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله مىدادند ، ايشان را به صورت مطلق قدوه و اسوه خود برنمىگزيدند . وى در ادامه به نقل كلام حافظ سبكى پرداخته و مىگويد : إجتمعت الأمّة على عصمة الانبياء فيما يتعلق بالتبليغ وغيره من الكبائر والصغائر والخسّة والمداومة على الصغائر ، من صغائر لا تحط من رتبتهم ،

--> ( 1 ) . شرح الزرقاني : 7 / 327 .