حاكم حسكانى به نقل از « ابن مؤمن » « 1 » مىنويسد : لا خلاف بين المفسّرين أنّ هذه الآية نزلت في أمير المؤمنين ؛ « 2 » بين مفسّران در اين كه آيه ولايت دربارهء اميرالمؤمنين عليه السلام نازل شده اختلافى وجود ندارد . علاء الدين قوشچى نيز در شرحى كه بر تجريد نگاشته است مىنويسد : إنّها نزلت باتفاق المفسّرين في حقّ علي بن أبي طالب حين أعطى السائل خاتمه وهو راكع فى صلاته ؛ « 3 » اين آيه به اتفاق همهء مفسّران در حق على بن ابى طالب عليه السلام نازل شده است هنگامى كه ايشان در ركوعِ نماز ، انگشتر خود را به سائل بخشيد . اما به غير از مفسران ، بسيارى از عالمان حديث اهل سنّت نيز به نزول آيهء ولايت در شأن اميرالمؤمنين عليه السلام اقرار و اعتراف كرده‌اند كه پيشتر نام تعدادى از راويان در اين باره ذكر شد . آلوسى در اين باره مىگويد : غالب الأخباريين على أنّها نزلت في علي ؛ « 4 » اغلب اهل حديث برآنند كه آيهء ولايت در شأن اميرالمؤمنين على عليه السلام نازل شده است . پس از ديدگاه آلوسى اگر كسى ادعا كند كه آيه ولايت دربارهء اميرالمؤمنين عليه السلام نازل نشده است ، در مقابل اكثريت اهل حديث قرار گرفته

--> ( 1 ) . وى محمّد بن مؤمن شيرازى ، مصنّف كتاب « نزول القرآن في شأن اميرالمؤمنين عليه السلام » است . ( 2 ) . شواهد التنزيل : 1 / 246 / ش 241 . ( 3 ) . الشرح الجديد ، ذيل آيهء ولايت . ( 4 ) . تفسير الآلوسي : 6 / 167 .