الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَهُمْ راكِعُونَ » هؤلاء جميع المؤمنين ، و لكن علي بن أبي طالب مرّ به سائل وهو راكع في المسجد ، فأعطاه خاتمه ؛ « 1 » امّا آيهء : « و مؤمنانى كه نماز را به پا مىدارند و در حال ركوع زكات مىدهند » پس اهل تأويل و مفسّرين دربارهء معناى مراد از آن - يعنى « والذين آمنوا » - اختلاف كرده‌اند . برخى گفته‌اند معناى مراد از آن على بن ابى طالب عليه السلام است و برخى گفته‌اند : مراد همهء مؤمنانند . كسى كه چنين نظرى دارد ، گفته است كه : محمّد بن حسين گفت : احمد بن مفضل ، از اسباط ، از سدى حديث كردند كه گفت : سپس به مردم دربارهء آن كس كه بايد سرپرست آنان باشد خبر داد و فرمود : « همانا سرپرست شما خدا و رسولش و مؤمنانى هستند كه نماز را به پا مىدارند و در حال ركوع صدقه مىدهند » و اين‌ها همهء مؤمنان هستند و ليكن سائل از كنار على بن ابى طالب عليه السلام گذشت ، در حالى كه ايشان در مسجد و در حال ركوع بودند ، انگشتر خود را به او عطا كردند . حدّثنا إسماعيل بن إسرائيل الرملي ، قال : ثنا أيوب بن سويد ، قال : ثنا عتبة بن أبي حكيم في هذه الآية : « إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّه وَرَسُولُهُ وَالَّذينَ آمَنُوا » قال : علي بن أبي طالب ؛ اسماعيل بن اسرائيل رملى ، از ايوب بن سويد ، از عتبة بن ابى حكيم « 2 » حديث كرد كه دربارهء آيهء « همانا سرپرست شما تنها خدا و رسول او و مؤمنانى هستند كه . . . » گفت : [ مراد ] على بن ابى طالب عليه السلام‌است . حدثني الحرث ، قال : ثنا عبدالعزيز قال : ثنا غالب بن عبيداللَّه ، قال : سمعت

--> ( 1 ) . تفسير الطبري : 6 / 389 . ( 2 ) . اين سند ، همان سند ابن ابى حاتم است .