پس با توجه به مدارك اهل تسنّن به اين حقيقت مىرسيم كه نه تنها شاهدى بر شجاعت ابوبكر و ثبات قدم وى در معركه جنگ وجود ندارد ، بلكه شواهد فراوانى بر فرار وى وجود دارد و اين امير مؤمنان على عليه السلام بوده است كه شجاعتش را به منصه ظهور گزارده است . پس وى فاقد يكى از سه شرط لازم براى امامت است ، همان شرطى كه جرجانى در شرح مواقف گفت : « شجاع قوي القلب ، ليقوى على الذبّ عن الحوزة والحفظ لبيضة الإسلام بالثبات في المعارك » . حال سؤال اين است كه شجاعت صحابى پيامبر در كجا بايد بروز پيدا كند ؟ ! دفاع ابن تيميه از شجاعت ابوبكر ابن تيميه در مقام دفاع از ابوبكر به روايتى از بخارى استناد مىكند كه براساس آن ابوبكر در مقابل آزار و اذيت پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله از سوى مشركان ، از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله دفاع كرده است . « 1 » بخارى از عروة بن زبير نقل مىكند كه : « از عبداللَّه بن عمرو بن عاص در مورد بدترين رفتار مشركان و سخت گيرى آن‌ها به پيامبر سؤال كردم . وى در پاسخ گفت : روزى پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله مشغول نماز بود كه عقبة بن ابى معيط رداى ايشان را به گردن حضرتش پيچيد و به شدت فشار داد . در اين هنگام ابوبكر شانهء عقبة را گرفت ، او را كنار زد و گفت : أتقتلون رجلًا أن يقول ربي اللَّه ؛ « 2 » آيا مردى را كه مىگويد پروردگارم « اللَّه » است مىكشيد ؟

--> ( 1 ) . منهاج السنّة : 8 / 294 . ( 2 ) . صحيح البخاري : 4 / 240 و 6 / 34 - 35 .