السيد علي الحسيني الميلاني

189

جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى)

الحديث يفسّر بعضه بعضاً ؛ برخى از احاديث يكديگر را تفسير مىكنند . با اين بيان ، اين آيات متشابه است كه بايد با سنگ محك آيات محكم قرآن سنجيده شده و حقيقت آن به دست آيد . در ادامه به بررسى آياتى مىپردازيم كه بيان‌گر عصمت انبياء است . آيات عصمت انبياء اين دسته از آيات خود بر چند گونه‌اند كه هر كدام به طور جداگانه بررسى مىشود . آياتى كه به حقيقت عصمت دلالت دارند در اين گونه از آيات ، سلطهء شيطان بر بندگان برگزيدهء الاهى نفى شده است . خداى تعالى خطاب به شيطان مىفرمايد : « إِنَّ عِبادي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ إِلّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغاوينَ » ؛ « 1 » و هرگز بربندگان [ برگزيدهء ] من تسلط نخواهى يافت ، مگر بر كسانى از اغوا شدگان كه از تو تبعيت كنند . شيطان با راه‌هاى گوناگونى بندگان خدا را اغوا مىكند و دامنه اغواگرى او بسيار وسيع است . او براى گمراه ساختن همگان مىكوشد و جهت اغواى هر كس راهى متناسب مىجويد . در عصر شيخ انصارى رحمه اللَّه فردى محترم از حوزهء علميه نجف ، ابليس را در عالم رؤيا مشاهد كرد در حالى كه ريسمان‌ها و زنجيرهاى متعددى با ضخامت‌هاى گوناگون در دست او بود . وى از ابليس درباره آن‌ها پرسيد . او گفت : اين ريسمان‌ها

--> ( 1 ) . سورهء حجر : آيه 42 .