عصمت انبياء در قرآن ، پاسخى ديگر حقيقت آن است كه برخى آيات قرآن مجيد بر عصمت انبياء دلالت تام دارد و ما بايد آياتى كه به ظاهر خلاف عصمت است را با اين دسته از آيات جمع كرده و آن‌گاه بسنجيم . به نص قرآن مجيد ، آيات قرآن به محكمات و متشابهات تقسيم مىشوند : « هُوَ الَّذي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ وَأُخَرُ مُتَشابِهاتٌ » ؛ « 1 » اوست كه اين كتاب را بر تو نازل كرد كه بخشى از آن كتاب ، آيات محكمات است [ كه كلماتش صريح و معانى آن روشن است ] آن‌ها اصل و اساس كتاب‌اند ، و بخشى ديگر آيات متشابه است [ كه كلماتش غير صريح و معانى آن مختلف و گوناگون است و جز به وسيلهء آيات محكم و روايات استوار تفسير نمىشود ] . آيات متشابه بايد بر آيات محكم حمل شده و بر اساس آن‌ها تفسير شوند . علاوه بر آن قرآن مجيد بيان كنندهء همه چيز است : « وَنَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْيانًا لِكُلِّ شَيْءٍ » ؛ « 2 » و كتاب را بر تو نازل كرديم كه بيان‌گر هر چيزى است . از اين رو علماء به اين مطلب اشاره كرده‌اند كه قرآن خود مفسر و مبين آيات ديگر است ، لذا معروف است كه مىگويند : القرآن يفسّر بعضه بعضاً ؛ بعضى از آيات قرآن بعضى ديگر را تفسير مىكند . و به تبع همين قاعده گفته‌اند :

--> ( 1 ) . سورهء آل عمران : آيه 7 . ( 2 ) . سورهء نحل : آيه 89 .