به زودى فتنه‌اى به وجود خواهد آمد . هر آن كس از شما آن را درك كرديد ، پس بر [ شما ] باد به دو خصلت : كتاب خدا و على بن ابى طالب ، چرا كه از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله شنيدم كه در حالى كه دست على را گرفته بود مىفرمود : اين [ على ] نخستين كسى است كه به من ايمان آورد ، و نخستين كسى است كه روز قيامت با من مصافحه خواهد كرد . او جدا كنندهء اين امت و فرق گزارنده ميان حق و باطل است . او امير مؤمنان است و مالِ [ دنيا ] امير گمراهان . و او بزرگ مردِ راستگويان است و او درى است كه [ اگر كسى بخواهد به من برسد ] بايد از آن در وارد شود و او خليفهء پس از من است . دو عبارت از اين حديث بر عصمت دلالت دارد : 1 . هو فاروق هذه الأُمة ؛ 2 . هو بابي الذي أوتى منه . در توضيح عبارت نخست بايد گفت : اگر كسى معصوم نباشد ، نمىتواند ميزان و جدا كنندهء ميان حق و باطل باشد ، چرا كه اگر خطا ، نسيان و يا اشتباهى مرتكب شود ، ديگر نمىتواند الگوى شناخت حق از باطل بشود . در عبارت دوم نيز اميرالمؤمنين عليه السلام بابى معرفى شده كه براى رسيدن به رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله بايد از آن وارد شد . حال اگر در راه رسيدن به پيامبر ، از مسير منحرف شود و ما را به راهى انحرافى ببرد - هر چند از روى خطا ، سهو و نسيان باشد - ديگر به پيامبر نخواهيم رسيد . از همين رو اميرالمؤمنين باب و راه رسيدن به پيامبر است و مسير رسيدن به پيامبر از