است و دلالت آن بر عصمت بر كسى پوشيده نيست ، چرا كه اگر كسى با قرآن باشد و قرآن هم از او جدا نشود معصوم خواهد بود ، قرآنى كه خود نيز معصوم است : « لا يَأْتيهِ الْباطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزيلٌ مِنْ حَكيمٍ حَميدٍ » ؛ « 1 » هيچ باطلى از پيش رو و پشت سرش به سويش نمىآيد . نازل شده از سوى حكيم و ستوده است . حديث پنجم : « حديث باب حطّه » از ديگر احاديثى كه بر عصمت اميرالمؤمنين عليه السلام و اهل بيت طاهرين سلام اللَّه عليهم دلالت مىكند ، حديث « علي باب حطّة » است . راويان بزرگى اين حديث را روايت كردند كه عبارتند از : 1 . دارقطنى ؛ 2 . ديلمى ؛ 3 . ابن حجر مكى ؛ 4 . سيوطى ؛ 5 . متقى هندى . باب حطّة چيست ؟ خداوند متعال براى امتحان بنو اسرائيل دستور مىدهد كه از درى مخصوص وارد بيت المقدس شوند و به هنگام ورود ، فروتنانه ، سجده كنان و در حالى كه طلب مغفرت مىكنند داخل شوند . اما بنو اسرائيل فرمان الاهى را به مسخره و استهزاء گرفته و به خلاف آن ، از پشت وارد شدند و به جاى حطّة كه به معناى طلب مغفرت و آمرزش است ، واژه حنطة را بر زبان جارى مىكردند و در نهايت در اين امتحان مردود شدند .

--> ( 1 ) . سورهء فصّلت : آيه 42 .