السيد علي الحسيني الميلاني

163

جواهر الكلام في معرفة الإمامة والإمام (فارسى)

سمعت رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله يقول : عليّ مع القرآن والقرآن مع عليّ لن يفترقا حتّى يردا عليّ الحوض ؛ در روز واقعهء جمل با على عليه السلام بودم . در آن هنگام كه عايشه ايستاده بود و نگاه من به او افتاد . شكى كه در [ قلوب ] بعضى از مردم بود در من نيز به وجود آمد . آن‌گاه خداوند متعال اين شك را به هنگام نماز ظهر از من بر طرف نمود تا در ركاب اميرالمؤمنين به جنگ پرداختم . زمانى كه جنگ تمام شد و به مدينه بازگشتم ، به نزد ام سلمه رفتم و گفتم : سوگند به خدا ، به درستى كه من براى آب و غذا به اين جا نيامدم [ چرا كه من ] غلام ابوذر هستم . ام سلمه گفت : آفرين . سپس داستان [ جَمَل و آن شك را ] تعريف كردم . ام سلمه گفت : از كجا [ به حق رسيدى ] در آن وقتى كه قلب‌ها در كشاكش [ ترديد ] به سر مىبرد ؟ گفتم : از آن جايى كه خداوند متعال به هنگام زوال ظهر مرا [ نجات داد و ] ترديد را از من بر طرف نمود . ام سلمه گفت : أحسنت ، شنيدم كه رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله مىفرمود : « على با قرآن همراه است و قرآن با او تا اين كه هر دو [ در كنار ] حوض بر من وارد شوند » . حاكم در پايان اين حديث مىگويد : هذا حديث صحيح الإسناد . وأبو سعيد التيمي هو عقيصاء ثقة مأمون ، و لم يخرجاه ؛ « 1 » سند اين حديث صحيح است و ابوسعيد تيمى كه عقيصاء نام دارد مورد اطمينان است ، هر چند كه اين حديث را مسلم و بخارى نياورده‌اند . ذهبى نيز در تلخيص المستدرك به صحت اين اسناد اقرار مىكند . « 2 »

--> ( 1 ) . المستدرك على الصحيحين : 3 / 124 . ( 2 ) . المستدرك على الصحيحين : 3 / 134 / ش 4628 .