استعمالات اين عنوان در كتاب ، سنّت ، كلمات صحابه ، تابعين ، علما و شعراى مختلف در طول تاريخ ، روشن مىشود كه عنوان « اهل البيت » فقط براى خمسهء طيّبه و ذريّهء ايشان « عَلَم » شده است . مسلم در صحيح خود به روايتِ دو تن از مشايخ خود چنين نقل مىكند : قالت عائشة : خرج النبي صلى اللَّه عليه وآله غداة وعليه مرط مرحّل من شعر أسود ، فجاء الحسن بن علي فأدخله ، ثم جاء الحسين فدخل معه ثم جاءت فاطمة فأدخلها ثم جاء عليّ فأدخله ثم قال : « إِنَّما يُريدُ اللَّه لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهيرًا » ؛ « 1 » عايشه گفت : صبحگاهان رسول خدا در حالى كه رواندازى پشمى و سياه رنگ بر خود قرار داده بود ، حركت كرد چيزى نگذشت كه حسن بن على آمد حضرت او را داخل آن رو انداز نمود ، و سپس حسين آمد و او نيز داخل شد ، و سپس فاطمه آمد و او را نيز داخل كرد ، سپس على آمد و او را داخل كرد ، آن گاه فرمود : « إِنَّما يُريدُ اللَّه لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهيرًا » . اين روايت به سندهاى گوناگون در منابع اهل سنّت از صحاح و غير صحاح روايت شده است و سند حديثى را كه احمد نقل مىكند مورد تأييد و تصحيح رجال شناسان است . « 2 » احمد بن حنبل به سند خود از ام سلمه دربارهء شأن نزول را آيه تطهير چنين نقل مىكند :

--> ( 1 ) . صحيح مسلم : 7 / 130 . ( 2 ) . برخى از عالمان بزرگ سنّى معتقدند كه احمد بن حنبل به صحت تمامى احاديث كتاب مسندش ملتزم شده است ؛ ر . ك : نيل الأوطار : 1 / 12 ؛ كنز العمّال : 1 / 10 ؛ كشف الخفاء : 1 / 10 ؛ خصائص مسند أحمد ( مدينى ) : 16 - 17 ؛ فتح‌الملك العلى : 126 .