« فاطمهء [ زهرا سلام اللَّه عليها ] براى پدرش غذايى تهيه كرده بود و اين غذا را براى پيامبر صلى اللَّه عليه وآله آورد آن گاه پيامبر به وى فرمود : همسر و دو پسر خود را نيز دعوت كن ؛ حسين ، حسن و على [ عليهم السلام ] آمدند و در كنار يكديگر به خوردن غذا مشغول شدند و بر زيراندازى كه جاى خواب رسول خدا بود حلقه زدند . عبائى كه بافته شده سرزمين خيبر بود در كنار ايشان قرار داشت . در آن هنگام كه من در اتاق خود مشغول خواندن نماز بودم ، آيهء « أَنَّما يُريدُ اللَّه » نازل شد . امّ سلمه در ادامه مىگويد : فأخذ فضل الكساء فغشّاهم به ثمّ أخرج يده فألوى بها إلى السماء ، ثم قال : اللهمّ هؤلاء أهل بيتي وخاصّتي فأذهب عنهم الرجس وطهّرهم تطهيراً ؛ رسول خدا كنار عبا را گرفته و به روى خود و اين عده انداختند . آن گاه دستشان را از زير عبا بيرون آورده و با اشاره به آسمان ، چنين دعا كردند : خدايا اين افراد اهل بيت و مخصوصان من هستند ؛ پس از آن‌ها پليدى را دور دار و پاكى ويژه‌اى را به ايشان إعطا بفرما . در اين هنگام سرم را داخل اتاق كردم و از رسول خدا پرسيدم : آيا من جزء شما هستم و مشمول اين آيه مىشوم ؟ پيامبر فرمود : شما عاقبت خوبى داريد ، عاقبت شما [ ختم به ] خير است » . « 1 » احمد بن حنبل علاوه بر اين سند ، با سه سند ديگر اين قضيه را در مسند آورده است . « 2 »

--> ( 1 ) . مسند أحمد : 6 / 292 ؛ تفسير الثعلبي : 8 / 42 ؛ شواهد التنزيل : 2 / 128 ؛ تفسير ابن كثير : 3 / 492 ؛ تاريخ مدينة دمشق : 13 / 205 ؛ فضائل الصحابة ( أحمد بن حنبل ) : 2 / 587 ؛ منهاج السنّة : 7 / 49 - 50 ؛ المعجم الكبير : 3 / 54 / ش 2666 . گفتنى است كه امّ سلمه بزرگ بانويى است كه قدر و منزلت وى حتى در ميان شيعيان ناشناخته مانده است . به خاطر فراوانى تقوا ، فضيلت و علاقه وافر ايشان به اهل بيت ، احترام بر آن بانو بر همهء ما واجب است . ( 2 ) . مسند أحمد : 1 / 330 - 331 ، 4 / 107 و 6 / 323 .