السيد الخميني
51
سر الصلوة (معراج السالكين وصلوة العارفين) (فارسى)
عَوْراتِ الْبَاطِنِ مِنَ الذُّنوبِ وَ أَخْلاقِ السُّوءِ وَ لا تَفْضَحْ احَداً حَيْثُ سَتَرَ اللَّه عَلَيْكَ اعْظَمَ مِنْهُ . وَ اشْتَغِلْ بِعَيْبِ نَفْسِكَ وَ اصْفَحْ عَمّا لا يعنيكَ حالُهُ وَ امْرُهُ . وَ احْذَرْ انْ تَفْنى عُمْرَكَ لِعَمَلِ غَيرِكَ وَ يَتَّجِرَ بِرَأسِ مالِكَ غَيْرُكَ وَ تَهْلِكَ نَفْسُكَ ؛ فَانَّ نِسْيانَ الذُّنُوبِ مِنْ اعْظَمِ عُقُوبَةِ اللَّه تَعالى فِى العاجِلِ وَ اوْفَرِ اسْبابِ الْعُقُوبَةِ في الْآجِلِ . وَ ما دامَ الْعَبْدُ مُشْتَغِلًا بِطاعَةِ اللَّه تَعالى وَ مَعْرِفَةِ عُيُوبِ نَفْسِهِ وَ تَرْكِ ما يَشينُ في دين اللَّه فَهُوَ بِمَعْزِلٍ عَنِ الْآفاتِ ، خَائِضٍ فى بَحْرِ رَحْمَةِ اللَّه - عَزَّ وَ جَلَّ - يَفُوزُ بِجَوَاهِرِ الْفَوائِدِ مِنَ الْحِكْمَةِ وَ الْبَيَانِ ؛ وَ ما دامَ ناسِياً لِذُنُوبِهِ جاهِلًا لِعُيُوبِهِ راجِعاً الى حَوْلِهِ وَ قُوَّتِهِ لا يُفْلِحُ اذاً ابَداً . « 1 » صَدَقَ وَلِىُّ اللَّه . تفكر و تدبر در اين كلام جامع ، براى اهل معرفت و اصحاب قلوب ، فتح ابوابى از حِكَم و معارف مىكند ، و كيفيت معاملهء بندگان را با حقّ تعالى
--> ( 1 ) - « امام صادق عليه السلام فرمود : آراستهترين جامهها براى مؤمنان جامهء پرهيزكارى است ؛ و نرمترين آنها ، جامهء ايمان است . خداى عزّ و جلّ فرموده است : " و لباس تقوى بهترين است " . اما جامهء ظاهر ( بدن ) نعمتى است از جانب خدا كه عورات ( شرمگاههاى ) بنىآدم را مىپوشاند و كرامتى است كه خدا بندگان خود - فرزندان آدم ( ع ) - را بدان گرامى داشت و به ديگران چنين كرامتى نفرمود . اين جامه براى مؤمنان وسيلهاى است براى انجام دادن آنچه خدا بر آنان واجب فرموده است . و بهترين لباس تو آن است كه تو را از خدا عزّ و جلّ بازندارد ، بلكه به سپاس و ياد خدا و طاعت او نزديكت سازد ؛ و تو را به خودپسندى ، خودنمايى ، خودآرايى و فخرفروشى و تكبر سوق ندهد ، كه اينها همه از آفات دين و موجب قساوت قلب هستند . پس چون جامهات را پوشيدى به ياد آر پوشيده داشتن خداى تعالى گناهان تو را به رحمت خود . و باطن خود را به جامهء راستى بپوشان آن چنان كه ظاهر خود را به جامه مىپوشانى ، و بايد باطن تو در پوشش ترس ( از خدا ) و ظاهرت در پوشش طاعت خدا باشد . و از فضل خدا عزّ و جلّ عبرت بگير كه وسايل پوشش را آفريد تا عورات ظاهر را بپوشانى و درهاى توبه و بازگشت را بگشود تا عورتهاى باطنى چون گناهان و اخلاق بد را بدان بپوشانى . و هيچكس را رسوا مكن زيرا خداوند رسوايى تو را كه بزرگتر از رسوايى او است ، مستور داشته . و به عيب خويشتن پرداز ، و از آنچه كه حال و امرش به تو مربوط نمىشود درگذر . و بپرهيز از اينكه عمر خود را براى عمل ديگران تباه سازى و با سرمايه تو ديگرى سودا كند و تو خود هلاك گردى ، كه همانا فراموش كردن گناهان از بزرگترين كيفرهاى خداوند تعالى در حال [ دنيا ] و بيشترين اسباب كيفر در آينده [ آخرت ] است ؛ و تا هنگامى كه بنده به طاعت خدا و بازشناسى عيبهاى خود و ترك آنچه كه در دين خدا زشت شمرده شده مشغول است ، از آفتها به دور و در رحمت خدا غوطهور است و به گوهرهاى فوائد حكمت و بيان دست مىيابد ؛ و تا وقتى كه گناهان خود را فراموش كرده معايب خود را نداند و به جنبش و توان خود اعتماد داشته باشد ، هرگز رستگار نخواهد شد . » راست گفت ولىّ خدا . مصباح الشّريعة ، باب 7 .