قرب فرائض و فناى مطلق است و دليل وصول به بساط حاضر است . و تا اين مقام ، طهارت و طهور سالكين إلى اللَّه است ؛ و پس از اين ، طهور اهل وصول شروع شود كه آن نتيجهء قرب فرائض است ؛ و آن از باطن شروع شود و از قلب طلوع كند و به ملك بدن ختم شود . پس ، هر يك از واصلين را طهورى است خاص به خود ، كه تفصيل آن از حوصلهء بيان خارج است ؛ و چنانچه جناب صادق عليه السلام به حسب اين روايت شريفه ، امر به تفكر در جهات مختلفهء آب فرموده ، و هر يك را وسيلهء ترقى به مقامى قرار داده - مثل تفكر در احيا و صفا و رقت و طهوريت و بركت و لطف امتزاج آن - تو نيز اطاعت نما امر مولاى صادق مصدق عليه السلام را ؛ و جميع جهات صوريه را وسيلهء ارتقا به مقامات معنويه قرار ده . پس ، ظاهر خود را زنده كن به استعمال طهور ، و كسالت و سستى و نعاس را به بركت آن از خود دور كن ، و صورت خود را صفا بده ، و با ظاهر پاك و پاكيزه توجه به بساط قرب نما ، و اعضاى خود را زنده كن به اطاعت مولاى خود ؛ و باطن خود را زنده كن به حيات فكر در مبدأ و منتها و منشأ و مرجع ؛ و قلب خود را زنده كن به حيات ايمان و اطمينان ؛ و سرّ خود را زنده كن به حيات تجلّيات افعاليه و اسمائيه و ذاتيه به مراتب آن ؛ و تفكر كن در صفاى آب ، و با مولاى خود به صدق و صفا قدم زن ، و به مراتب اخلاص تحقق پيدا كن ؛ و ما پس از اين ، اخلاص و مراتب آن را در باب نيت ذكر مىكنيم ، ان شاء اللَّه . و با بندگان خدا نيز با اخلاص معاشرت كن ؛ و در راه حقّ و خلق از اعمال ارادهء متعلقهء به خود بگذر ؛ و تفكر كن در لطف امتزاج آب با اشياء ، كه آن امتزاج براى اصلاح حال آنهاست و رساندن آنهاست به كمال لايق خود و زنده نمودن آنهاست ؛ و كيفيت معاشرت و معاملهء تو با بندگان خدا نيز اين طور باشد ؛ و با نظر عطوفت و اصلاح به بندگان خدا نظر كن ، و در صدد اصلاح ظاهر و باطن آنها و زنده نمودن آنان باش ؛ حتى هدايت تو از گمراهان و نهى نمودن تو از معاصى اهل عصيان نيز ، براى اصلاح حال آنها باشد نه براى اعمال نفوذ ارادهء خود ؛ و اگر تطهير خود را با تفكرات مذكوره نمودى ، حسب وعدهء امام صادق عليه السلام در اين حديث شريف ، چشمه‌هاى معارف و