سراير قلب ، تواضع و خضوع و تذلل و عبوديّت افزون گردد . و اللَّه الهادى . فصل دهم [ سرّ رفع رأس از ركوع ] رفع رأس از ركوع انصراف از كثرات اسمائيه و فناى در صفات و تحديد و توقيف در آن مقامات است ؛ زيرا كه آن نيز از حجب نوريهء ما بين عبد و حق است ، بلكه عين ثابت عبد در حضرات علميه نيز در اين مقام از حجب است - وَ كَمالُ التَّوْحيدِ نَفْىُ الصِّفاتِ عَنْه . « 1 » پس سالك را چون در فناى صفاتى حالت صحو دست داد ، توجه به قصور پيدا كند و از منزل ركوع ، كه شهود كثرت اسمايى و نقصان در توحيد است ، منصرف شود . و چون محامد ملائكة اللَّه را ، بلكه جميع موجودات را ، بشنود ، به لسان حق گويد : سَمِعَ اللَّه لِمَنْ حَمِدَه . پس چون مستقيم شد و اقامهء صلب نمود از كثرات مطلقاً ، لائق مقام قرب شود و متوجه مقام انس گردد . فصل يازدهم در سرّ سجود است و آن نزد اهل سرّ ، سرّ تمام صلاة و تمام سرِّ صلاة است و آخرين منزل قرب و منتهىالنهايهء وصول است ؛ بلكه آن را از مقامات و منازل نبايد شمرد . و از براى اصحاب آن ، حال و وقتى است كه جميع اشارات از آن منقطع است

--> ( 1 ) - « كمال توحيد عبارت است از نفى صفات از او . » اصول كافى ، ج 1 ، ص 191 ، « كتاب التّوحيد » ، « باب جوامع التّوحيد » ، حديث 6 .