متناسب بهره بگيرد از اين جهت در عين نهى از زاويه نشينى و ترك دنيا و دير گزينى ، او را به تلاش و كار دعوت كرده و از طرف ديگر او را به كارهاى نيك ، آن هم براى خدا نه براى جلب منافع مادى ، فرا خوانده است وشعار مسلمان اين است كه : ( رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً ) : پروردگارا ما را در اين جهان و در سراى ديگر نيكى عطا فرما . 5 . عدم تناقض در محتواى قرآن انسان يك موجود تكامل پذير است كه به تدريج از مرحله نقص به مرحله كمال مىرسد ولذا هر روز فكر جديدى وطرح نوى به ذهن او مىرسد و هر كارى را كه صورت مىدهد فرداى آن روز نقص آن بر او روشن شده و خلاف آن را بر مىگزيند . هيچ متفكرى درجهان پيدا نمىشود كه در آراء ونظريات دوران جوانى خود تجديد نظر نكند و خلاف آن را نگويد و اين همان نشانه تكامل پذيرى انسان است . پيامبر اسلام در مدت 23 سال قرآن را در شرايط بسيار گوناگون به مردم بازگو نموده و آنچه را كه در روزهاى نخست مىگفت همان رانيز در روزهاى پسين گفته است يك انسان اگر در شرايط يكنواخت آن هم در مدّت كوتاه كتابى راتنظيم كند شايد بتواند از تناقض گويى خوددارى نمايد ولى پيامبر در يك زمان بس ممتد با شرايط گوناگون كه در مكّه و مدينه داشت در ميان غزوه ها وجنگها در كنار ده ها وظايف ، كتابى را به سوى مردم آورد كه در مجموع محتواى آن كوچكترين تناقض نيست . اهميّت اين مطلب موقعى روشن مىگردد كه بدانيم قرآن در موضوعات بسيار گوناگون كه شماره آن از ( 500 ) تجاوز مىكند بحث وگفتگو مىكند وهرگز دچار تناقض نمىگردد و اين نشانه اين است كه آورنده آن از مقام ربوبى كمك گرفته و به وسيله نيروى قدرتمندى از لغزش محفوظ مانده است . و قرآن مجيد به اين نوع اعجاز اشاره مىكند ومىفرمايد : ( قُلْ وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً )