( مسأله 90 ) به هنگام وضو گرفتن چند چيز مكروه است كه از آن جمله است : 1 - از ديگرى براى ريختن آب كمك گرفتن . 2 - وضو گرفتن با آبى كه توسّط آفتاب گرم شده . 3 - وضو گرفتن با آب قليل ، از ظرفى كه با دست از آن آب برمىدارد ، براى كسى كه به وسيله خواب ، ادرار ، غائط و يا جنابت ، طهارت خود را از دست داده است ، و براى رفع كراهت در اوّلى يك‌بار ، در دوّمى و سومى دو بار و در چهارمى سه باردستهايش را مىشويد . ( مسأله 91 ) كسى كه مىداند وضو نداشته ، ولى شك دارد كه بعدا وضو گرفته يا نه ؟ بنا را بر وضو نداشتن مىگذارد . ( مسأله 92 ) كسى كه مىداند وضو داشته ، ولى شك دارد كه آيا وضويش باطل شده يا نه ؟ بنا را بر طهارت مىگذارد و به ظن خود اعتنا نمىكند . مگر اين كه حجّت شرعى - همانند بيّنه - پيدا شود ، مثلًا دو نفر شاهد عادل گواهى دهند كه وضوگرفته ، يا وضويش را باطل كرده است . ( مسأله 93 ) اگر در اثناى نماز شك كند كه وضو دارد يا نه ؟ نماز را مىشكند ، وضو مىگيرد ، سپس نماز را از سر مىگيرد . ( مسأله 94 ) اگر بعد از نماز شك كند كه وضو داشته يا نه ؟ نمازى كه خوانده صحيح است ولى بايد براى نماز بعدى وضو بگيرد . ( مسأله 95 ) دست زدن به خطّ قرآن ، بلكه بنابر احتياط واجب مطلق كلمات قرآنى اگر چه مثلًا در روزنامه و مجلّه باشد ، و لفظ جلاله و اسماى حُسناى حق تعالى ، جايز نيست . ولى اگر در روى سكه و اسكناس باشد مانعى ندارد . ( مسأله 96 ) مستحب است كه انسان همواره با وضو باشد و در موارد زيادى بر اين امر تأكيد شده است . حتى كسى كه وضو دارد و وضويش باطل نشده ، مستحب است دوباره وضو بگيرد .