احكام جبيره منظور از جبيره : چوب ، پارچه و امثال آن است ، كه براى بستن شكستگى و پوشاندن زخم به كار مىرود و روى پوست را مىپوشاند بطوريكه مانع شستن و مسح كردن پوست بدن شود . ( مسأله 97 ) كسى كه روى قسمتى از اعضاى وضويش جبيره هست ، ولى مىتواند موقع وضو آن را باز كند و به صورت معمولى وضو بگيرد ، بايد آن را انجام دهد . ( مسأله 98 ) اگر باز كردن جبيره ممكن نباشد و رسانيدن آب به زير آن نيز ميسّر نشود ، بر روى جبيره دست مىكشد و آن از شستن و مسح كردن پوست كفايت مىكند و نوبت به تيمّم نمىرسد . ( مسأله 99 ) شستن اطراف زخمى كه روى آن باز است ، كافى است و لازم نيست كه چيزى روى آن بگذارد و آن را مسح كند . ( مسأله 100 ) اگر موقعيت زخم طورى باشد كه الزاما جبيره قسمتى از عضو سالم را بپوشاند و اين مقدار متعارف باشد ، باز كردن جبيره لازم نيست و كشيدن دست از روى آن كافى است . ( مسأله 101 ) اگر براى درمان عضو آسيب ديده ناگزير باشد كه بيش از حدّ متعارف روى عضو سالم را بپوشاند و برداشتن آن ممكن نباشد ، مثل موارد گچ گرفتگىها ، كشيدن دست تَر روى آن كافى است . ( مسأله 102 ) اگر جبيره نجس باشد ، در صورت امكان بايد آن را آب بكشد ، يا عوض كند و يا آن را بردارد و حكم زخم رو باز را انجام دهد . اگر هيچكدام ممكن نشود ، بنابر احتياط واجب بايد وضوى ناقص بگيرد و تيمّم نيز بكند . اگر روى زخمى ، چسب ، روغن و يا پمادى نهاده‌اند ، اگر بتواند روى آن دست بكشد ، بايد انجام دهد و اگر ممكن نباشد ، اطراف آن را بشويد و بنابر احتياط واجب