( مسأله 82 ) در وضو بايد انسان شخصا اعضاى وضو را بشويد و مسح كند و اگر ديگرى او را وضو دهد ، وضويش باطل مىشود . ( مسأله 83 ) كسى كه شخصا قادر به وضو نيست ، كمك كردن ديگرى مانعى ندارد ، ولى بايد خودش نيّت كند نه وضو دهنده . ( مسأله 84 ) وضو دهنده بايد كمك كند تا وضو گيرنده با دست خود به سر و پاهايش مسح كند ، اگر ممكن نباشد ، دست‌هاى خودش را خشك مىكند ، و از دست‌هاى وضو گيرنده آب اخذ كرده و با رطوبت آن به سر و پاهاى شخص ناتوان مسحمىكند و اگر آن هم ممكن نباشد ، با رطوبت دستش بر سر و پاهاى شخص ناتوان مسح كرده تيمّمى را نيز بر آن ضميمه مىكند . ( مسأله 85 ) در وضو موالات شرط است ، يعنى بايد اعمال وضو را پشت سر هم انجام دهد و به قدرى فاصله نيندازد كه به هنگام شستن يك عضو ، رطوبت عضو قبلى به كلّى خشك شده باشد . ( مسأله 86 ) در وضو رعايت ترتيب شرط است ، يعنى بايد اوّل صورت ، سپس دست راست ، آنگاه دست چپ را بشويد ، بعد از آن سر ، آنگاه پاها را مسح نمايد . ( مسأله 87 ) در وضو شستن هر يك از اعضاى وضو ، بار اوّل واجب بار دوّم جايز و بار سوم حرام و بدعت است و وضو را نيز باطل مىكند . ( مسأله 88 ) مسواك هميشه مستحب است و پيش از وضو تأكيد فراوان شده است . ( مسأله 89 ) موقع وضو گرفتن آدابى هست كه رعايت آنها مستحب است ، كه از آن جمله است : 1 - نام خدا را بر زبان جارى كردن . 2 - دعاهاى رسيده از معصومين را خواندن . 3 - پيش از وضو سه بار مضمضه كردن . 4 - سپس سه بار استنشاق نمودن .