( مسألهء 32 ) اگر آبى نجس شود ، پاك نمى گردد ، مگر اين كه به آب كرّ متّصل شود ، يا آب كرّ بر آن جارى گردد ، يا باران بر آن ببارد . ( مسألهء 33 ) آب باران پاك و پاك كننده است و اگر در حال باريدن با نجاست ملاقات كند ، نجس نمى شود . ( مسألهء 34 ) اگر آب باران بر روى زمين جارى شود ، تا زمانى كه بارش ادامه دارد ، با ملاقات نجاست نجس نمى شود . ( مسألهء 35 ) پس از قطع شدن باران ، آب جمع شده اگر به مقدار كرّ باشد حكم كرّ را دارد و گرنه در حكم آب قليل است . ( مسألهء 36 ) اگر آب باران بر روى آب نجس ببارد ، آن را پاك مىكند ، البته چند قطره اثر ندارد . ( مسألهء 37 ) اگر آب باران بر روى زمين نجس يا اجسام ديگرى ببارد و آن را فرا گيرد ، آنها را پاك مىكند و نيازى به دو بار شستن ندارد . ( مسألهء 38 ) هنگامى كه آب باران روى زمين نجس مىبارد و در آن نفوذ مىكند ، باطن آن نيز تا جائى كه باران نفوذ كرده ، پاك مىشود . ( مسألهء 39 ) اگر آب باران روى فرش نجس ببارد و به پشت آن برسد ، ظاهر و باطن آن پاك مىشود و نيازى به فشار دادن و دو بار شستن ندارد . ( مسألهء 40 ) آبى كه براى وضو مصرف شده ، اگر نجاستى به آن نرسد پاك و پاك كننده است و ميتوان دوباره با آن وضو گرفت يا غسل نمود . ( مسألهء 41 ) آبى كه براى غسل جنابت ، يا غسل واجب ديگرى مصرف شده ، اگر با نجاست ملاقات نكند ، پاك است ، ولى نمى توان با آن دوباره غسل يا وضو انجام داد ، مگر اين كه به مقدار كرّ يا متّصل به منبع