باشد . ( مسألهء 42 ) آبى كه فقط براى غسل مستحبّى به كار رفته ، پاك است و ميتوان بار ديگر آن را در غسل يا وضو مصرف نمود . ( مسألهء 43 ) آب استنجا - يعنى آبى كه براى پاك كردن محلّ ادرار و مدفوع به كار برده مىشود - اگر با چيزى ملاقات كند آن را نجس نمى كند ، مشروط بر اين كه : 1 - نجاست محلّ بيش از حدّ متعارف نباشد . 2 - ذرّات نجاست بيش از متعارف همراه آن نباشد . 3 - نجاست ديگرى مثل خون به آن نرسيده باشد ، حتّى بنابر احتياط واجب خونى كه به همراه بول يا غائط بيرون آمده باشد . ( مسألهء 44 ) غير از استنجا ، آب قليلى كه براى شستن نجاست مصرف مىشود ، نجس است و با هر چيزى ملاقات كند ، آن را هم نجس مىكند . ( مسألهء 45 ) آبى كه انسان در پاك بودن آن شك دارد ، بنا را بر طهارت آن ميگذارد . ( مسألهء 46 ) آبى كه قبلًا نجس بود و انسان نميداند كه تطهير شده يا نه ؟ بنا را بر نجاست آن ميگذارد . ( مسألهء 47 ) با آب مضاف و ديگر مايعات نمى توان وضو يا غسل كرد ، و نمى توان با آن چيز نجسى را تطهير نمود . ( مسألهء 48 ) آب مضاف با ملاقات نجس ، نجس مىشود ، اگر چه بيش از كرّ باشد و يا منبع داشته باشد . ( مسألهء 49 ) اگر آب مضاف نجس شود ، با اتصال به كرّ و جارى پاك نمى شود ، مگر آنكه به قدرى آب كرّ مطلق بر آن جارى شود كه از مضاف