س 11 - در صورت تخلّف از شرط ضمن عقد آيا زوجه حقّ جدايى پيدا مىكند و مرد ملزم به مطلّقه نمودن وى مىشود ؟ ج 11 - در باب نكاح ، تخلّف شرط موجب خيار نمىگردد پس زوجه حقّ جدائى پيدا نمىكند و در اين صورت ديگر طلاقى وجود ندارد . س 12 - هرگاه زوج هنگام عقد شرط بكارت زوجه را بكند در اين صورت بفرمائيد : الف - اگر بعد از وقوع عقد معلوم گردد زوجه داراى پرده بكارت بوده و ليكن ثابت شود قبلا با او نزديكى صورت گرفته است ( به لحاظ اينكه گاه پرده بكارت با نزديكى زايل نمىشود ) آيا در صورت مذكور زوج امكان فسخ نكاح را دارد ؟ ب - مراد از بكارت داشتن پرده بكارت است يا عدم نزديكى ( چه بسا پرده بكارت در مواردى همانند پريدن و . . . زايل مىگردد ) يا هر دو ؟ ج - آيا مراد از ثيّبه زنى است كه به صورت مشروع ازاله بكارت شده يا اينكه مراد از آن اعمّ است و لو اينكه از راه نامشروع يا عنف و يا پريدن و . . . ازاله بكارت شده باشد ؟ د - زنى كه بعد از نزديكى باكره مىماند حكم باكره را دارد يا ثيّبه ؟ ج 12 - الف - به لحاظ اينكه غالباً دخول معمول موجب ازاله بكارت مىگردد و لذا هر چند كه ثابت شود كه قبلًا با زن نزديكى صورت گرفته با وصف وجود بكارت موجب نمىشود كه مرد بتواند نكاح را فسخ كند ولى اگر بعد از نزديكى ، بكارت ترميم گرديده و لو به علاج ، در اين صورت مرد حقّ فسخ را دارد و اگر نزديكى با تمام شرائط صورت گرفته ولى بكارت به صورتى است كه به راحتى زايل نمىگردد در اين صورت اگر مرد زن را براى ادامه زندگى نخواسته باشد بايد طلاق بدهد و در مورد مهريه هم بايد تصالح نمايند . ب - مراد داشتن بكارت با خلقت اوليّه است گرچه اگر بدون نزديكى ازاله شده مانند پريدن احكام آن با ازاله به وسيله نزديكى متفاوت است . ج - ازاله بكارت به وسيله نزديكى موجب ثيّبه بودن زن مىشود مطلقاً . د - حكم باكره را ندارد همچنان كه حكم ثيّبه را هم نيز ندارد كما اينكه در فرض الف حكم به طلاق و تصالح گرديد .