الايمان قيّد الفتك » . يعنى ايمان مانع مىشود از اين كه انسان كسى را به طور ناگهانى بكشد . اگر جناب مسلم ، ابن زياد را مىكشت و شريك با او موافق و همراه مىگرديد قدرت دشمنان امام حسين ( ع ) زائل و نابود مىشد و آن حضرت بدون هيچگونه دفاعى وارد كوفه مىگرديد و هر كسى كه قبلًا مىخواست امام ( ع ) را يارى كند به ايشان مىپيوست و او را در مقابل دشمنان تقويت مىنمود . در آن هنگام كه ابن زياد هانى را زندانى كرده بود جناب مسلم با گروهى از اهل كوفه متوجه ابن زياد شد و قصر او را محاصره كرد . ابن زياد درهاى قصر را از روى ترس بر مسلم بست . بعداً گروهى را به ميان مردم فرستاد تا آنها را به يزيد راغب و در عين حال بترسانند و ايشان را از يارى مسلم بن عقيل باز دارند . اكثر مردم [ ترسيدند ] و سر جاى خود نشستند [ و مسلم را رها كردند ] تا اين كه مسلم روز را با گروهى اندكى شب كرد و كار ايشان به آنجا رسيد كه رسيد . منظور ما از ذكر اين فقره آن بود كه در ابتداء ، اسباب و قرائن پيروزى بر دشمن روشن و آشكار بود و ليكن از سوء حادثه امر بر عكس شد تا بدان جا كه آن وقايعى كه در روايات آمده است از شدت صبر آن حضرت و قلت ناصر و . . . شهادت ياران اندك آن حضرت [ و در نهايت شهادت خود ايشان ] رخ داد و چنين پيشامدهايى به هنگام عسر و شدت دور از توقع نيست .