وجود امام معصوم و ردّ اخبار بسيارى كه دلالت بر عمر و غيبت طولانى آن حضرت دارد ، خواهد شد . گذشته از همهء اين ايرادها ، خبر مذكور از نظر سند غير معتبر است و كسى از علما و فقها حتّى در يك مسأله فرعى به مانند اين خبر استناد ننموده است ؛ زيرا يكى از روايت كنندگان آن « موسى بن سعدان حناط » است كه علماى علم رجال او را تضعيف كرده ، خبرش را بىاعتبار مىدانند . او اين خبر را از عبداللَّه بن قاسم روايت كرده است كه او را « البطل الكذّاب » - پهلوان بسيار دروغگو - لقب داده‌اند . او هم از ابوسعيد خراسانى روايت كرده است كه اگر وجود او را مجهول نشماريم بر حسب مصادر رجالى ، حال او - كه راستگو يا دروغگو است - روشن نيست . حال ملاحظه كنيد در برابر آن مبانى محكم و صدها حديث معتبر چگونه مىتوان به اين خبر - كه راوىاش قهرمان دروغ‌پردازى است - اعتماد كرد و بر طبق آن نظر داد . امّا وجه به كار بردن لقب قائم براى امام عصر عليه السلام : قائم يعنى قيام كننده ؛ زيرا حضرت در برابر اوضاع سياسى و انحرافات دينى و اجتماعى قيام خواهد كرد و عالَم را بعد از آنكه از ظلم و جور پر شده از عدل و داد پر خواهد نمود . به علاوه از آن لقب ، مسألهء قيام به شمشير و مبارزهء مسلحانه نيز استفاده مىشود . با اين حال چون قيام مراتب ضعيف و قوى دارد ، از اخبار استفاده مىشود كه همهء امامان قائم به امر بوده‌اند ، بر همهء آنها به مناسبت مواضعى كه داشته‌اند ، به كار بردن اين لقب صحيح و به جا است ولى چون قيام حضرت