و همين آزمايش را در مورد قطعه‌اى از جنين مرغ خانگى انجام داد و بيش از هشت سال زنده ماند و همچنين او و ديگرى روى قطعاتى از بدن انسان و عضلات و قلب و پوست و كليه ، آزمايش كردند معلوم شد مادامى كه غذاى لازم به آنها برسد زنده مىمانند و به نموّ خود ادامه مىدهند . حتى اينكه استاد « ديمند وبرل » از اساتيد دانشگاه « جونس هبكنس » مىگويد : زيست جاودان تمام اجزاى سلولى رئيسى جسم انسان ، بالقوه يا امرى است كه به امتحان ثابت شده يا آنكه احتمال زيست جاودان آن كاملا ارجح است . و ظاهرا اوّل كسى كه اين آزمايش را روى بعضى از اجزاى حيوان با موفقيّت انجام داد دكتر « جاك لوب » عضو آزمايشگاه « روكفلر » ، بود ، پس از او دكتر « ورن لويس » و همسرش ثابت كردند كه ممكن است بعضى از سلولهاى جنين مرغ را در يك مايع نمكى زنده نگهداشت و اگر به آن بعضى مواد آلى افزوده شود اين سلولها نموّ مىكند و زياد مىشود . بعد از اين ، آزمايش‌ها دنبال شد تا ظاهر شد كه سلولهاى بدن هر حيوانى ممكن است زنده بماند و نموّ كند در مايعى كه در آن غذاى لازم براى آنها باشد و ليكن از اين آزمايشها ثابت نگرديد كه اين اجزاء وقتى پير شدند نمىميرند تا آنكه با آزمايشهائى كه « دكتر كارل » انجام داد ، ثابت شد كه اين سلولها موجب پيرى حيوان نيستند ، بلكه بيش از حدّ عادى زيست مىكنند ، سپس اين دانشمند آزمايشهاى خود را تعقيب كرد و خود و هم‌كارانش زحمات بسيار متحمل شدند تا براى او ثابت گرديد كه :