الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني

36

سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى)

5 - علمى بودن تفكّر شيعه پرسش پنجم : با توجّه به اينكه مديريّت جامعه جز در يك زمان كوتاه پنج سالهء عصر اميرالمؤمنين عليه السلام در اختيار ائمهء معصومين عليهم السلام قرار نگرفت ، برنامه حكومت دينى بر اساس ديدگاه شيعى ، تا چه حدّ از قابليّت عملى بودن برخوردار و پياده كردن آن در جامعه امكان‌پذير است ؟ پاسخ : تفكّر شيعى يك تفكّر منطقى است كه زمينه و امكان پياده شدن را در متن تعليمات خود داشته و دارد . ديدگاه شيعه در مسألهء امامت اين است كه پس از پيامبر صلى الله عليه و آله بايد زمامدار دينى و سياسى جامعه ، كسى باشد كه به تمام احكام و اصولى كه پيامبر صلى الله عليه و آله آنها را از جانب خدا براى مردم آورده است داناتر باشد ؛ كه بىترديد در عصر پيامبر صلى الله عليه و آله غير از على عليه السلام كسى اين ويژگى را نداشت ، لذا پيامبر صلى الله عليه و آله او را به جانشينى خود برگزيد ، سپس ساير ائمه معصومين عليهم السلام را كه در كل دوازده نفرند ، به ترتيب براى مردم معرفى كرد و آنها را به جانشينى خود منصوب نمود . البته اين كار به خاطر نسبت سببى آنها با پيامبر نبود ؛ بلكه ويژگىهاى معنوى