الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني

12

سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى)

و انقلابى است ، عامل سلبى و منفى و ركود و سكون و وقوف و كناره گيرى مىشمارند . از اين نظر ، معرفى مفاهيم واقعى هدف‌ها و تعليمات و ارشادات دينى در هر رشته ، و ارتباط آن با عمل و اخلاق و تحرك و فعاليت و كوشش و مبارزه و مقاومت و جهش و پيشرفت ، كمال اهمّيت را دارا است ؛ به خصوص در زمان ما كه بيگانگان مىخواهند با تلقينات و تبليغات سوء و غرض آلود ، جامعه و به ويژه نسل جوان را گمراه و از آگاهىهاى كافى پيرامون اصطلاحات و شعائر دين محروم نمايند ، در معرفى مفاهيم ياد شده ، توجّه و دقت بيشتر لازم است . اين مفاهيم كه انحراف از درك حقايق آنها مساوى با گمراهى در اصل دين ، و يا رشته‌هاى اساسى و مهم آن است و بايد نسل جوان كه جوياى حقيقت و طالب كمال و ترقى و آگاهى است ، در فهم آن يارى شود ، بسيار است ، مانند : زهد ، قناعت ، توكّل ، تسليم ، قضا و قدر ، علم غيب ، شفاعت ، ولايت ، خلافت ، امامت ، وصايت ، تقيه ، دعا ، زيارت ، نظام مستمر حكومتى اسلام در عصر حضور امام و عصر غيبت ، فلسفهء غيبت امام ، روش تشيّع و شيعه بودن ، مرجعيت و . . . و از جمله : انتظار ظهور يا انتظار فرج و قيام حضرت مهدى اهل بيت و قائم آل محمّد عليهم السلام است . اگرچه اصالت مفهوم اين انتظار ، هنوز كم و بيش و به حسب مراتب معارف و آگاهىهاى افراد ، در اذهان محفوظ مانده است ؛ ولى به گمان بسيارى ، تلقى و برداشت اكثر جامعه از آن - چنان‌كه بايد - سازنده و مثبت نيست و جوانب سلبى و منفى آن نيز كه از تعليمات اساسى و مترقّى اسلام و مبارزات سلبى رهبران دين سرچشمه مىگيرد ، نادرست و غير از آنچه بايد باشد ، عرضه شده است و در جهت جنبش و تحرّك ، قدم به پيش نهادن ، مجاهده ، امر به معروف و نهى از منكر ، ثبات