مسأله ، اندك اندك اذهان را به خود متوجه كرد و خطر كشاورزى دولتى را - چنان‌كه در شوروى بود - متجلى كرد ، يعنى اين خطر خودنمايى كرد كه كشاورزى دولتى شود و مالكيت زمين ملغى گردد ، يعنى مطلب به اينجا منتهى نشود كه مالكيت‌هاى بزرگ تبديل به مالكيت‌هاى كوچك گردد ، بلكه خطر اين بود كه مالكيت خصوصى اراضى كشاورزى ملغى شود ، و همان برنامه‌هاى سوسياليستى و تعاونىها برقرار شود . اين احساس خطر ، چندان هم بى جا نبود . ما ديديم بعد از انقلاب اسلامى نيز فرقه‌هاى كمونيسم‌گرا همين فكر را داشته و دارند ، و متأسفانه عنوان تعاونىها نيز از همين فكر نشأت مىگرفت ؛ و بعد هم كه قانون صادرات و واردات را به تصويب مجلس شوراى اسلامى رساندند ، همين مطالب دنبال مىشد كه الحمدلله با مقاومت شوراى نگهبان در آن زمان ، اين احكام با وجود اينكه در رژيم سوسياليستى شوروى طرفدار زيادى داشت پيش نرفت . به هر حال ، غرض اين است كه مسأله ، مسأله اين‌كه مالك بزرگ مالك نباشد ، و كشاورز مالك باشد نبود ، بلكه خطرات بزرگى مطرح بود .