بر اين اساس ، مرحوم آقا با دورانديشى كه داشتند نگران اوضاع شدند . از سوى ديگر ، شاه هم به طور جدّى وارد عمل شده بود . مجلس هم كه فرمايشى و زير نفوذ كاملش بود ، و گمان مىكرد كشاورزان هم از عنوانى كه او كرده فريب خورده و حمايت از او مىكنند ، چنان‌كه بسيارى هم همين عقيده را داشتند و مى گفتند كه مخالفت با شاه در اين مورد اثرى ندارد . به هر حال ، مرحوم آيت الله بروجردى از چند نفر از بزرگان حوزه براى مشورت در اين موضوع دعوت كردند . جمعى خدمت آقا رسيدند . حقير و حضرت آقاى اخوى هم شركت داشتيم . آقا موضوع را مطرح كردند و در واقع براى لزوم اقدام ، كسب نظر كردند . بعضى ظاهراً به نظرشان مىرسيد كه چون به عنوان زمين‌دارشدن كشاورز اين موضوع مطرح شده مخالفت با آن موجب نارضايتى مردم از روحانيت مىشود . ظاهراً در بين آقايان كسى نبود كه با اصل عمل شاه موافق باشد ، ولى مخالفت را يا از جهت اين‌كه تأثير نمىكند و يا از جهت عكس العمل آن در روحيه كشاورزان ، صلاح نمىديدند .