اتفاقاً در رأس ساعت مقرر نمىرسند و تأخير مىكنند . وقتى مىرسند كه شايد يك ساعت بعد از وقت بوده است . خادمين خدمت آقا عرض مىكنند ، ولى ايشان اذن ديدار نمىدهند . آقاى آقا نجفى و سفير و فرستاده ملك حسين سرگردان مىشوند ، و خود را با بازگشت موهن روبرو مىبينند . مرحوم آقا نجفى به هر نحو شده خدمت آقا مىرسد و معتذر مىشود كه در بين راه ماشين آن‌ها خراب شده و موجب تأخير هيئت شده است ، و در نتيجه با كسب اجازه مجدد خدمت آقا مىرسند . فرستادگان ملك حسين بعد از تعارفات و تقديم سلام پادشاه اردن ، قرآن كريم را هديه مىنمايند . در اين موقع ، ملاحظه مىكنند كه آقا با آن كهولت سن و دشوارى قيام و قعود ، از جا برخاسته و به احترام قرآن كريم ايستادند . سپس قرآن را با احترام كامل گرفتند ، نشستند و پيش از آن‌كه با آن‌ها سخنى بگويند ، همان قرآن را مىگشايند و مقدارى از آن را با توجه و حضور قلب مىخوانند . ( اصلًا يكى از جلوه‌هاى ايمانى آقا همين بود كه هر وقت در بين