درس و بحث و در ضمن قرائت و مطالعه هر كتاب ، قرآن را تلاوت مىكردند حال و وضع تكلمشان تغيير مىكرد ، و قرآن را با حضورى خاص قرائت مىنمودند كه بسيار جالب و دل‌انگيز بود ) وضع قرائت قرآن ايشان و حال توجهشان به قرآن حضار را تحت تأثير قرار داده بود . ايشان ، پس از قرائت قرآن كريم ، آن را مىبوسند و دستور مىدهند كه در جاى مناسب قرار دهند . سپس به آن‌ها مىفرمايد : أنا حسين بن على بن . . . و شجره و نسب مبارك خود را يكى پس از ديگرى از حفظ مىخوانند تا مىرسد به شخصيتى كه نسب حضرت آقا و نسب ملك حسين به او منتهى مىشود ، و مىفرمايد كه در اينجا ، نسب ما مشترك مىشود و آن را تا حضرت امام حسن مجتبى عليه السلام بازگو مىفرمايند ، و بعد از آن ، گفت‌وگو شروع مىشود و مطالبى را كه در نظر بود بيان فرمودند . در مجموع ، اين ديدار و ملاقات ، همه حضار مخصوصاً فرستادگان پادشاه اردن را در برابر عظمت روح و بزرگوارى و شخصيت ارزشمند آن زعيم بزرگ ، خاضع و متواضع ساخت .