تغيير مىكند . اما در خدا در جانب شنوندهء دعا ، هيچ تغيير شرايطى تصور نمىشود چون اصلًا قدرت حق بر شنيدن از جانب او مطلق ، بىقيد ، بىحد و بىانتهاست . از طرف دعا كننده اگرچه شرايط و كيفيّات ، تفاوت مىكند ؛ گاهى آهسته دعا مىكند و گاهى با صداى بلند خدا را مىخواند و گاه در ضمير و باطن خود به او توجه مىنمايد ، گاه از پشت پرده و داخل خانه و جاهايى كه موانع نشنيدن براى اشخاص عادى موجود است . و گاهى نيز در محيط فارغ از موانع ، دعا مىكند . هيچيك از اين شرايط و ظروف در شنيدن خدا اثر نمىگذارد و او همه را مىشنود گر مورچه‌اى دم بزند در ته چاه از دم زدن مورچه آگاه بود همانطور كه از صداهاى بسيار بلند آگاه است اين علم و آگاهى خداوند است . و اگر مىگوييم خدا سميع است يعنى از آنچه مخلوق با آلت و حاسّهء سمع مىشنود ، آگاه است و او صداهايى را كه مردم نمىشنوند نيز مىشنود . و اگر مىگوييم خداوند بصير و بينا است و مىبيند مقصود اين است كه آنچه را ما مبصر و ديدنى مىدانيم و بدون حاسّهء چشم نمىتوانيم به آنها آگاهى يابيم مثل رنگها ، او از آنها آگاه و به آنها عالم است بىآنكه به آلتى و حاسه‌اى نياز داشته باشد و آنچه را كه قوّهء بينايى ما از ديدن آن عاجز است نيز مىبيند .