در روايت ذيل نيز قريب به همين مضمون مىباشد : « عن أبى عَبداللَّه - عليه السلام - كُلُّ دُعاء يُدْعَى اللَّهُ عزَّوَجَلَّ بِهِ مَحجُوبٌ عَنِ السَّماء حتّى يُصَلّى عَلى مُحمَّد وآل مُحَمَّدٍ » « 1 » . « حضرت صادق - عليه السلام - فرمود : هردعائى كه خداى عزّوجل بدان خوانده شود از رفتن به آسمان محجوبست تا صلوات بر محمد و آل محمد فرستاده شود » . امام صادق - عليه السلام - دربارهء كسى كه سؤال و حاجتى از خداوند دارد دستور فرموده‌اند به اين كه : « مَنْ كانَت لَهُ الى اللَّه عَزّوَجلَّ حاجةٌ فَليَبْدَأْ بِالصَّلاةِ عَلى مُحمَّدٍ وآلِهِ ، ثُمَّ يَسْأَلُ حاجَتَهُ ، ثُمَّ يَخْتِمُ بالصَّلاة عَلى مُحَمَّدٍ ، فَانَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ اكْرَمُ مِنْ انْ يَقْبَلَ الطَّرفَينِ وَيَدَعَ الوَسَطَ اذ كانَتِ الصَّلاةُ عَلى مُحَمَّدٍ وآل مُحَمَّدٍ لا تُحجَبُ عَنْهُ » « 2 » . « هركس حاجتى دارد ابتدا صلوات بر محمد و آل محمد بفرستد ، سپس حاجت خود را از خدا بخواهد و دعا به صلوات بر محمد و آل محمد ختم نمايد ؛ زيرا خداى عزّوجل كريمتر از اين است كه دو طرف دعا را قبول كند و وسط آن را واگذارد ( و به اجابت نرساند ) زيرا صلوات بر محمد و آل محمد محجوب نيست ( و بدون برخورد به حجابى بالا رود ) » .

--> ( 1 ) - همان مدرك ، ص 250 ، ح 10 . ( 2 ) - همان مدرك ، ص 252 ، ح 16 .