داخِرينَ « 1 » » هى واللَّه العبادة ، هى واللَّه افضل ، هى واللَّه افضل اليست هى العبادة ، هى واللَّه العبادة ، هى واللَّه العبادة ، اليست هى اشدهنّ ؟ هى واللَّه اشدّهنَ هى واللَّه اشدهنّ هى واللَّه اشدهنّ « 2 » » . « معاويةبن عمار گفت به امام جعفر صادق - عليه السلام - گفتم كه : دو نفر با هم همزمان شروع به نماز كردند و همزمان با هم نماز را به پايان رساندند ، يكى از آنها تلاوت قرآن را در نماز بيشتر از ديگرى داشت و ديگرى دعا بيشتر خواند كداميك افضل است ؟ در جواب فرمود : هردو داراى فضيلتند و هر دو نيك هستند . پرسش كننده گفت : مىدانم كه هر دو فضيلت دارند و هر دو خوب هستند . فرمود : دعا فاضلتر است مگر نشنيده‌اى فرموده خدا را كه مىفرمايد : پروردگارتان اين دعوت را كرد كه مرا بخوانيد تا استجابت كنم بدرستى كسانى كه از عبادت من استكبار مىورزند به زودى با كمال ذلت ، داخل جهنم خواهند شد . آن نماز ( كه دعايش بيشتر است ) واللَّه عبادت است ، آن نماز به خدا سوگند افضل است ، آن به خدا سوگند افضل است آيا آن عبادت نيست ؟ آن به خدا سوگند عبادت است ، آن به خدا قسم عبادت است . . . » . و اين حديث را نيز از اميرالمؤمنين - عليه السلام - بخوانيد كه مىفرمايد : « مَنْ اعطِىَ اربَعاً لم يُحْرَمِ اربَعاً : مَنْ اعطِىَ الدُّعاء لَمْ يُحرَمِ الْاجابَةَ ،

--> ( 1 ) - سورهء مؤمن ، آيهء 60 . ( 2 ) - وسائل الشيعه ، ج 4 ، « باب استحباب اختيار اطالة الدعاء فى الصلاة و بعدها على اطاله القراءة » ص 1020 ، حديث 1 .