الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني

176

نيايش در عرفات (فارسى)

طوفان حوادث ، توطئه و هجومهاى وحشتناك و قتل عامها ، همچنان پايدار و پابرجا مانده و روز بروز بر توسعه و عظمت آن افزوده مىشود . اگر تمام فلاسفه اولين و آخرين يونانيون و اسلاميون و همه يكدل و يكزبان با زبان فلسفى خود بخواهند امتى به مراتب كوچكتر و كوچكتر از آن به وجود بياورند ، خودشان هم از آن اظهار عجز مىنمايند و مىدانند كه آن استدلالات و زبانها ، ايمانساز و تعهد آفرين نيست و اگر در حدودى مؤثر و فعال باشد از مرز وجود خود فيلسوف تجاوز نمىكند ، داستانى كه از ابوعلى سينا و شاگردش بهمنيار نقل شده است ارائه دهندهء همين حقيقت است . تبليغ به لسان وحى و زبان كسى كه انسان را آفريده و از همهء اوضاع درونى و روحى او آگاه است اثرش عام و جمعى است . البته در اين ميان هستند افرادى كه بهانه‌جو هستند و به فرمودهء قرآن كريم : مرده‌دل و ميّت مىباشند و مىخواهند خودسرانه عمل كنند و هرچه آنها را بخواهند از ظاهر حيات دنيا به باطن آن متوجه سازند توجه نمىكنند و چشم خود را مىبندند . و گاه هم با القاى شبه‌ها و شكوك - كه بسا بسيارى از آنها هم از مكتب فلاسفه سوفسطائيه و غير ايشان گرفته شده باشد - با حقايق معارضه مىنمايند . دعوت انبيا براى اين گروه اتمام حجت است و مقصد اصلى ، ايمان آنها نيست . چنان كه در قرآن مجيد است :