« لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ » « 1 » و : « لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ » « 2 » . مقصود قطع عذر است . دعوت انبيا و انذار آنها براى كسب نتيجه مثبت ، مختص به كسانى است كه فطرتشان زنده است ، چنان كه مىفرمايد : « لِيُنذِرَ مَنْ كانَ حيّاً وَيَحِقَّ الْقُولُ عَلَى الْكافِرينَ » « 3 » . « تا هر كه زنده ( دل ) است او را به آياتش پند دهد و بر كافران ( به اتمام حجت ) وعدهء عذاب ، حتم و لازم گردد » . « انَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِىَ الرَّحْمنَ بِالغَيبِ . . . » « 4 » . « تو آنان را بترسانى و اندرز كنى كه پيرو آيات قرآن شده و از ( قهر ) خداى مهربان به خلوت مىترسند . . . » . حاصل اين است كه : سلوك مسلك خداشناسى به غير از اين راههاى واضح قرآنى و لسان وحى و نبوت و ولايت كه راههايى عام و بر اساس منطق ، مقبول همه اذهان است از راه ديگر براى هدايت جمعى بشر مفيد نيست . و راههاى ديگر از خطر انحراف و

--> ( 1 ) - سورهء انفال ، آيهء 42 . ( 2 ) - سورهء نساء ، آيهء 165 . ( 3 ) - سورهء يس ، آيهء 70 . ( 4 ) - سورهء يس ، آيهء 11 .